Μήπως πρόκειται για μια νέα φούσκα των .com ή όντως για σοβαρές επενδύσεις;
Γιατί τόσος πόλεμος άραγε ανάμεσα στην Microsoft, την Google και την Yahoo για την αγορά γνωστών ιστοσελίδων; Από πού απορρέουν τα κίνητρα τους και γιατί ξοδεύονται τόσα λεφτά; Αξίζουν τα λεφτά που δίνονται η μήπως πρόκειται για μια νέα φούσκα των .com; Πρόκειται για σοβαρές μακροχρόνιες επενδύσεις ή αποφάσεις στηριζόμενες απλά στην τάση της αγοράς; Τρείς νεαροί γύρω στα 20 αποφάσισαν ένα βράδυ μετά από ένα πάρτι να δημιουργήσουνε μια ιστοσελίδα, με το όνομα youtube, ώστε να μπορούν οι χρήστες του διαδικτύου να φορτώνουνε τα βίντεο τους. Με την εξάπλωση των βίντεο και τις ταχύτητες μεταφοράς δεδομένων να αυξάνονται η ιστοσελίδα έφθασε τα 100 εκατομμύρια παρουσίασης βίντεο κλιπ την μέρα και 73 εκατομμύρια επισκέπτες τον μήνα.
Στις 9 Οκτωβρίου του 2006 η ιστοσελίδα πωλήθηκε στην Google για 1.65 δις δολάρια. Προηγήθηκε το 2005 η αγορά του Myspace από το News Corporation του Ρούπερτ Μέρντοχ με 585 εκατομμύρια δολάρια. Είχαμε ακόμα την αγορά του Skype από την Ebay για 2.6 δις δολάρια ενώ ήρθε πρόσφατα και η αγορά 1.6% του facebook.com από την Microsoft για 240 εκατομμύρια δολάρια. Το ποσό αυτό θα βοηθήσει τα αναπτυξιακά πλάνα του facebook του οποίου ο δημιουργός Μάρκ Ζούκερμπεργκ είχε απορρίψει πρόταση για εξαγορά από την Yahoo για 1 δις δολάρια. Ο Ζούκερμπεργκ είχε δημιουργήσει το facebook καταρχάς για το πανεπιστήμιο του Harvard όπου φοιτούσε με σκοπό την επικοινωνία μεταξύ των φοιτητών. Σήμερα το facebook.com έχει 50 εκατομμύρια ενεργούς χρήστες.
Οι βασικοί λόγοι για τις εξαγορές αυτές
Μερίδιο αγοράς
Ο πρώτος λόγος βέβαια για τις κινήσεις αυτές είναι το μερίδιο αγοράς και η δυνατότητας προσέγγισης τεράστιου αριθμού χρηστών. Όταν μιλάμε για 70 εκατομμύρια ενεργούς χρήστες του myspace.com, 50 εκατομμύρια του facebook.com, 73 εκατομμύρια του youtube.com τότε αντιλαμβανόμαστε πως το διαδίκτυο είναι πλέον το καλύτερο εργαλείο για να έχει πρόσβαση μια εταιρεία σε μεγέθη αγοράς που σε άλλες εποχές θα ήταν εφικτό μόνο σε σενάριο επιστημονικής φαντασίας.
Διαφήμιση
Δεύτερος λόγος είναι η διαφήμιση. Όλες οι παραπάνω εταιρείες έχουν τα δικά του διαφημιστικά δίκτυα. Έχοντας την δυνατότητα να προσεγγίσεις τέτοιους αριθμούς ανθρώπων και έτοιμη την υποδομή προώθησης και διαφήμισης τότε εδραιώνεις την θέση σου στους διαφημιστικούς προϋπολογισμούς κυρίως των μεγάλων εταιρειών, αυξάνοντας το κόστος των διαφημίσεων ενώ παράλληλα δημιουργούνται νέες μέθοδοι διαφήμισης. Μην ξεχνάτε πως το facebook, το myspace, το youtube είναι ουσιαστικά ιστοσελίδες με κοινωνικό χαρακτήρα, φέρνοντας ανθρώπους με κοινά ενδιαφέροντα κοντά. Αυτά τα ενδιαφέροντα είναι καταχωρημένα σε κεντρικό σύστημα όπου εδώ αρχίζει να λειτουργεί στην ουσία το θέμα διαφήμιση, προωθώντας στον κάθε χρήστη διαφήμιση ανάλογα με τα ενδιαφέροντα του.
Cross selling
Ένας τρίτος λόγος είναι το λεγόμενο cross-selling. Για παράδειγμα ο Ρούπερτ Μέρντοχ ανέφερε μετά την εξαγορά του myspace πως σκοπό είχε να προωθήσει κανάλια και ειδήσεις από το Fox News προς τους χρήστες του myspace. H Microsoft από την άλλη με το facebook, μπορεί εύκολα με ένα μήνυμα σε 50 εκατομμύρια χρήστες να πωλήσει το νέο της πρόγραμμα ασφαλείας ή να ωθήσει τους χρήστες να κατεβάσουν το νέο messenger. H Google μέσω του youtube εύκολα μπορεί να προωθήσει το διαφημιστικό της δίκτυο σε πάνω από 70 εκατομμύρια χρήστες.
Συνέργειες και «απορρόφηση» τεχνογνωσίας
Άλλος λόγος είναι οι στρατηγικές συνέργειες και η «απορρόφηση» τεχνογνωσίας. Ο χρόνος που θα χρειαζόταν η Microsoft για παράδειγμα να αρχίσει το δικό της facebook ή η Google το δικό της Youtube θα ήταν μεγάλος αν υπολογίσουμε την εφαρμογή και τις δοκιμές για μια νέα τεχνολογία καθώς και την εμπειρία που θα έπρεπε να υπάρχει αλλά και το ρίσκο επιτυχίας. Με το να εξαγοράσουν έτοιμα τα συστήματα έχουν μεν επενδύσει μεγάλα ποσά αλλά έχουν έτοιμα πετυχημένα μοντέλα αποφεύγοντας το ρίσκο, έτοιμο μεγάλο αριθμό χρηστών, τεχνογνωσία και εμπειρία των δημιουργών και των ομάδων προγραμματιστών κερδίζοντας με αυτό τον τρόπο και νέα γνώση για μελλοντικές αναπτύξεις.
Νέα φούσκα η σοβαρή επένδυση;
Πολλά ειπώθηκαν από αναλυτές για το μέγεθος αυτών των επενδύσεων και κατά πόσο είναι σοβαρές και δεν πρόκειται να φέρουν μια νέα φούσκα όπως το 2000. Για να το διαπιστώσουμε αυτό θα πρέπει να δούμε τι συνέβηκε από το 1998-2000 και να δούμε κατά πόσο βρίσκουμε τα ίδια δεδομένα και σήμερα. Τότε με την εξάπλωση του διαδικτύου και τις νέες τεχνολογίες ανάπτυξης ιστοσελίδων υπήρξε ένας άκρατος ενθουσιασμός που έφερε μια έκρηξη από ιδέες. Καθημερινά και μια νέα ιστοσελίδα έκανε την εμφάνιση της με σκοπό να κατακτήσει το διαδίκτυο. Οι δημιουργοί αυτών των ιστοσελίδων προσέγγιζαν επιχειρηματίες οι οποίοι παρασύρονταν από την ιδέα επένδυσης στην νέα αυτή τεχνολογία και τις δυνατότητες της, επενδύοντας μέσω κεφαλαίων αναπτυξιακού χαρακτήρα ή επιχειρηματικών συμμετοχών (venture capitals).
Το οικονομικό περιβάλλον τότε και τα χαμηλά επιτόκια βοήθησαν στην αύξηση κεφαλαίου ενώ μέσω των δημόσιων προσφορών οι εταιρείες είχαν την ευκαιρία για ακόμη μεγαλύτερη εισροή κεφαλαίου. Οι επενδύτες από την άλλη στην ουσία επένδυαν σε προοπτική αφού οι περισσότερες εταιρείες δεν είχαν καταγράψει καν οποιαδήποτε εισοδήματα πόσο μάλλον κέρδη. Επιπλέον το αφελέστατο επιχειρηματικό μοντέλο που εφαρμοζόταν τότε από τις περισσότερες εταιρείες, η φιλοσοφία του “Get large or get lost”, τα τεράστια αχρείαστα έξοδα εντυπωσιασμού σε γραφεία και κτίρια, ταξίδια αναψυχής υπαλλήλων, και τα μεγάλα ποσά σε διαφημίσεις, όλα αυτά στηριζόμενα μόνο και μόνο στην προοπτική έφεραν το σπάσιμο της φούσκας.
Θα αναφέρω το παράδειγμα των διαφημίσεων στο μεγαλύτερο αθλητικό γεγονός των ΗΠΑ, το Super bowl. Στο Super Bowl XXXIV τον Ιανουάριο του 2000, 70 εταιρείες .com πλήρωσαν από 2 εκατομμύρια δολάρια η μία για σποτ των 30 δευτερολέπτων. Τον επόμενο χρόνο μόνο 3 τέτοιες εταιρείες διαφήμισαν. Μέσα σε όλα αυτά ήρθε και η Κεντρική Ομοσπονδιακή Τράπεζα (Federal Reserve) να αυξήσει τα επιτόκια έξι φορές μέσα σε ένα χρόνο. Τα δεδομένα σήμερα είναι διαφορετικά αφού οι εταιρείες που επενδύουν διαθέτουν πρώτα από όλα τα κεφαλαιουχικά αποθεματικά για τέτοιες επενδύσεις, σωστό επιχειρηματικό μοντέλο με το οποίο άντεξαν και επέζησαν κατά την διάρκεια της φούσκας ενώ το πιο σημαντικό οι εταιρείες στις οποίες επενδύουν έχουν ήδη καταγράψει κέρδη και έχουν ψηλή αξία.
Πέραν τούτο επενδύουν στο τι υπάρχει σήμερα σαν δεδομένο στην τεχνολογία και όχι στο τι μπορεί να έρθει. Βέβαια υπάρχει ένας άλλος παράγοντας που έχει να κάνει με την νομική πλευρά και λειτουργία των ιστοσελίδων αυτών όπως για παράδειγμα δικαιώματα χρήσης βίντεο και εικόνας, προσωπικά στοιχεία χρηστών και πως χρησιμοποιούνται αυτά. Η νομική πτυχή του θέματος είναι η μόνη ίσως που αυτή την στιγμή θα μπορούσε να φέρει ανατροπές.